پرده اول :

قطره ای شبنم آرام آرام از گونه های یاس غلطید و گونه های سفید فامش را درنوردید.
لبخند بر لبان یاس نشست ، ناگاه صدایی ، سکوت فضا را شکست.
گریه های شیرین کودک ، خنده را بر لب ها نشاند.
قامت کوچکش را در لباس های حریر بهشتی پیچیدند.
این لباس ها بافته از تار موی حورالعین است !
در لطافت نظیرش یافت نمی شود!
آری !
سزاوار پیکر نازنین حسین همین است.
و پیامبر همانطور که خنده بر لب دارد و لب و دهان حسین را می بوسد ، آرام آرام مترنم می شود که ، حسین منی و انا من حسین .
و این شیرین ترین هدیه ایست که پیامبر به علی و فاطمه می دهد.
راستی قدم نورسیده مبارک باشد.

پرده دوم :

جان خانه در شعله ای از التهاب می سوزد ، همه اهل آن منتظرند.

آخر امشب قرار است نوگلی در باغچه علی بشکفد.
ناگاه همهمه ای در فضا می پیچد ، خبر دهان به دهان نقل می شود و رفته رفته ، نقل محافل می شود.
خبر کوتاه است و پر معنی : غنچه یاس علی شکفته !
و شور و هیجان به نهایت خود می رسد آن هنگام که طفل نورسیده را پیچیده در زربافته بهشتی می آورند.
می آورند تا چشمانش را در چشم آقایش بگشاید!
و اینگونه بود که مهر حسین در دل عباس از نخستین لحظات جوانه زد!
در این بین اشک های خوشحالی آمیخته با غم علی ، جلوه ای دیگر به مجلس داد ،

چون ...

پرده سوم :

هیجانی غیر قابل توصیف ، در چشمان حسین موج می زند.
امشب قرار است، خانه بهشتی مدینه ، نور باران به خورشید جمال پسری شود که سید ساجدین است و امام زاهدین و عارفین .
و ناگاه در نیمه شب خورشید ، می دمد !
جهانی را غرقه نور می سازد !
و نور تابناکش روشنی چشم و دل پدرش می شود .
و حال التهابی دیگر : نامش را چه خواهد گذاشت ؟؟
و همه می شنوند این کلام پدر را که اگر خدا هزاران پسر روزی کند نامش جز علی نخواهد بود.
نتیجه معلوم است : این پسر هم چونان پسر اولی علی نامیده می شود.

سلام به همه دوستان
متاسفانه به دلیل یک سفر کوتاه و عدم دسترسی به اینترنت ، موفق به تبریک به موقع میلاد سه نور پاک و ستاره درخشان کربلا نشدم ، امیدوارم مطلب سه پرده جبران این تقصیر را بنماید.