شهادت حضرت فاطمه معصومه سلام الله عليها تسليت باد.

به همين مناسبت دوستان شما در وبلاگ مهدويون صفحه اي را طراحي كرده اند ، كه اميدواريم مورد قبول واقع شود.

ويژه نامه شهادت حضرت معصومه سلام الله عليها

سالروز شهادت اسوه تقوی و پاکی ، فرزند زهرای بتول ، دخت پاکدامن موسی ابن جعفر ، خواهر دلبند امام رضا علیهم السلام بر همه دوستداران آن حضرت تسلیت باد.

ظهور کمالات خیر النسایم

شرافت گرفته قم از خاک پایم

مهین دخت موسی واخت الرضایم

حریــمــم پـنـاه وامـــان فــقـیران     کجایی رضا جان

ملیک سماءو پناه زمینم

جگرگوشه رهبر هفتمینم

ز هجر رضایم حزین و غمینم

من و محنت وغم من ودرد هـجران  کجایی رضا جان

غم زینبی را به کامم چشیدم

هزاران مرارت به جانم خریدم

ولیکن  چوزینب به چشمم ندیدم

سر نیزه ها راس قاری قرآن  کجایی رضا جان

اگرچه زند شعله آهم به دوران

اگرچه خمیدم ز هجرت رضا جان

ولیکن نبینم یقین در خراسان

تن بی سرت زیر پای ستوران   کجایی رضا جان

ده مژده که نخل دل ما برگ و بری داد

زیرا شجر باغ رسالت ثمری داد

ای ساقی گل چهره بده باده که امشب

برما صدف بحر ولایت گهری داد

از نسل نبی و علی و فاطمه، خالق

بر خلق جهان بار دگر راهبری داد

جبریل امین گفت به احمد که خداوند

بر امت تو بار دگر تاج سری داد

تا آنکه بشر را برساند به تکامل

بر هادی دین بهر هدایت پسری داد

بر عسکریان مژده بده حضرت معبود

بر مکتب شرع نبوی زیب و فری داد

آمد پدر مهدی موعود بدنیا

کز آمدنش تیر دعا را اثری داد

روبه صفتان را هله اعلام خطرکن

چون حق به علی شیر خدا شیر نری داد

از یمن قدوم پدر مهدی موعود

حق در بر آتش به کف ما سپری داد

آمد به جهان آنکه خدا خلق جهان را

از جلوه او مهدی نیکو سیری داد

آمد به جهان آنکه به یک گوشه چشمی

بر محفل ما شور و صفای دگری داد

آمد به جهان آنکه پی یاری قرآن

با منطق خود پاسخ هر خیره سری داد

آمد به جهان آنکه به پیغام پیمبر

هشدار به کفار چو پیغامبری داد

آمد به جهان آنکه شب تیره ما را

در پرتو اشراق همایون سحری داد

آمد به جهان آنکه همه بی خبران را

از واقعه روز قیامت خبری داد

با ماه بگویید نتابد که به زهرا (س)

خلاق جهان باز فروزان قمری داد

از بهر نظر خواهی صاحب نظران ، حق

ما را به جهان رهبر صاحب نظری داد

در شهر هنر خامه هر بی هنری را

با تیغ زبان سرخط علم و هنری داد

مرغ دل "ژولیده" به پرواز در آمد

او آمد و بر مرغ دلش بال و پری داد

قال امامنا موسی بن جعفر(علیه السلام):

طوبی لشیعتنا المتمسکین بحبلنا فی غیبة قائمنا

الثابتین علی موالاتنا و البرائة من اعدائنا اولئک منا و نحن منهم

قد رضوا بنا ائمه و رضینا بهم شیعه

فطوبی لهم ثم طوبی لهم و هم والله معنا فی درجاتنا یوم القیامة

امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند: 

خوشا به حال شیعیان ما که در دوران غیبت قائم ما به رشته ولایت ما چنگ می زنند

بر ولایت و دوستی ما و همچنین به برائت از دشمنان ما ثابت می مانند

آن ها از ما و ما از ایشان هستیم،

آن ها به امامت ما خرسند و ما از شیعه بودن آن ها خرسندیم،

پس خوشا به حال آن ها به خدا سوگند آن ها فردای قیامت با ما و در درجات ما هستند.

(کمال الدین، ج 2، ص 361)

بـيــا و از لــب افــسـوس ديــگــرانـه ببــار
شـکـستـه بـاد سکـوتت! يـکـی تـرانه ببـار

چـرا چـو ابـر نـبـاری، کـه تنـگــدل ز خـودی
زخويش سر کن و خود را به اين بهانه ببار

بـرای  کــشـتـن  وسـواس‌هــای تـو در تـو
حــريـق واژه بــه دالان مـــــــوريـانـه بـبـار

شـکـوفـه‌های خـيال‌اند تشنـه لب تـو، بيـا !
گـشـاده دست بـر ايـن دشت شاهدانه ببار

هـــزار سـايـه‌ی طــوبـا،  هــزار خـرمـن گـل
بـه نـام عـشـق بـه پـابـوس آن يگـــانـه ببار

بـه يـاد رابـعـه‌ی شـعـــر نـغـمـه ای سـر کن
بـه شـوق لـيــلی ديـدار ، عـاشــقـانـه ببــار

غـبـار خـستـه دلی در نـشستـه بـر در و بام
بـه چـاره جـويی بــاران در ايـن مـيـانـه ببـار

اگر مهر انتظار را بر قلب هایمان حك نكرده بودند،

اگر غزل انتظار را از بر نبودیم و اگر از جام انتظار سرمستمان نكرده بودند،

معلوم نبود در این تاریك و روشن مبهم و این گردش ممتد و كشدار ثانیه ها

كه روز و شبش یكسان است، این همه دلواپسی،

این همه حسرت و این همه سوز و گداز را

به درگاه كدام سنگ و چوب و آتش می بردیم و از كه پناه می جستیم.

روزها آن قدر با رنگ و نیرنگ آمیخته است كه روزمان را از شب نمی شناسیم و این ابر،

ابرهای تیره حریص آن چنان وسعت آسمان را بلعیده اند

كه دیری است رنگ خورشید را ندیده ایم.

همه جا تاریك و ظلمانی است، آن قدر كه اگر تمام چلچراغ های تاریخ را برفرازش بیاویزی،

باز چاه و چاله را نمی بینی و پا به لجنزاری می گذاری

كه بیرون آمدن از آن طاقت فرساست،

گویی چشم بسته راه می روی كه برادرت را، همسایه دیوار به دیوارت را

كه برای تامین معاشش تكه ای از وجودش را به حراج می سپارد،

جان می فروشد تا آبرو بخرد را نمی بینی یا نه، شاید هم می بینی،

اما برای راحتی وجدانت، عینكی سیاه به رنگ دلت به چشم می زنی تا نبینی،

تا آزاد باشی، آه چه اسارتی؟!

مولاجان، فضای غبارآلودی است، یلدای غریبی است، پس، در كدامین سپیده لایق،

ذوالفقار تو سیاهی شب را می درد و چشمان عاشق را به صبح صادق پیوند می زند...!

امام على عليه السلام:

 انتظروا الفـرج و لا تياسـوا مـن روح الله فـان احب الاعمال الـى الله عز و جل انتظار الفـرج
منتظر فرج باشيد و از رحمت خـداوند نا اميد نشوید ، كه انتظار فرج از محبـوب تريـن اعمال نزد خـداونـد است .

مولای من!

ارمغان غیبت تو،

دل شکسته‌ای است که در قفس سینه‌ام بر بستر انتظار آرمیده است

خدایا !

اگر قرار است بمیرم، بگذار امامم بیاید؛

اگر قرار است بسوزم، بگذار امامم ببیند؛
     و اگر قرار است به غربت نشستن او از جانب ما باشد،

الهی!  العفو، العفو، العفو...

رسـول اكـرم صلـى الله عليه و آله و سلم:

 لـو لـم يبق من الدهر الا يـوم لبعث الله تعالى رجلا مـن اهل بيتـى يملـوهـا عدلا كمـا ملئت جـورا.
اگر از دنيا جز يك روز باقـى نماند خـداوند از خاندان مـن مردى را بـرانگيزد كه آن را پـر از عدل و داد كنـد همچنان كه پـر از جور و ستم شده باشد .