سلام به دوستداران امام زمان عليه السلام

امروز 14 فروردين مطابق با 14 ربيع الاول مي باشد، 14 ربيع الاول ساروز به درك رفتن يزيد ابن معاويه لعنه الله است ، لذا امروز را به لعن يزيد و ذكر فضيلت لعن او اختصاص ميدهم:

لعن يزيد در كلام اهل سنت :

از احمد بن حنبل‏ سؤال شد آيا حديثى از يزيد بن معاويه (در فضايلش) در مسند خود مى‏نويسى؟ احمد گفت: نه، (يزيد) شرافتى ندارد، مگر نمى‏دانيد يزيد با اهل حره چه كرد؟ به احمد ابن حنبل گفته شد: برخى يزيد را دوست مى‏دارند، او اظهار داشت: آيا كسى كه ‏به خداوند متعال وروز قيامت ايمان دارد، مى‏تواند يزيد را دوست بدارد؟ فرزند احمد (صالح) از پدر پرسيد:
پس چرا يزيد را لعن نمى‏كنى؟ احمد گفت: آيا تاكنون ديده‏اى پدرت كسى رالعن كند؟ احمد ابن حنبل در ادامه حديث به لعن يزيدتصريح كرده است.
ابوالفرج ابن الجوزى وبرخى ديگر، در نقل تمام حديث مى‏گويند: احمد ابن حنبل گفت: چرا كسى كه خداوند در كتابش او را لعن كرده، مورد لعن نباشد. از او پرسيدند: خداوند در كدام آيه يزيد را لعن كرده است؟ او در جواب، اين آيه راتلاوت كرد: "  فهل عسيتم ان توليتم ان تفسدوا في الارض وتقطعوا ارحامكم‏ اولئك‏الذين لعنهم اللّه فاصمهم واعمى ابصارهم "  وسپس گفت: آيا فسادى از قتل بزرگتر هست؟

اين نمونه اي از فتواي علماي اهل سنت در جواز لعن يزيد ابن معاويه است.و از اين دست كلمات در كتب اهل سنت به وفور يافت مي شود.

 فضيلت لعن يزيد :

در كتاب "منتخب" بطور نقل شده است: وقتي حضرت آدم به زمين هبوط كرد حوا را نديد، براي پيدا كردن حوا در زمين مي گشت، وقتي گذرش به سرزمين كربلا افتاد بي سبب دلش گرفت و غمگين شد و در موضعي كه امام حسين (عليه السلام) به شهادت رسيد، افتاد و خون از پايش جاري شد، سر به سوي آسمان گرفت و عرض كرد:

خدايا مگر از من گناهي سرزده كه اين چنين مجازات مي شوم؟من تمام زمين را گشته ام اما جايي به سختي و مصيبت اينجا نديده ام !!

از سوي خداوند ندا آمد:

اي آدم ..از تو گناهي سر نزده .اما اينجا سرزمين ايست كه فرزندت حسين از روي ظلم كشته مي شود، خون تو جايي كه خون او ريخته خواهد شد، ريخته شد.عرض كرد خدايا!! آيا او پيامبر است؟جواب آمد كه نه او پيامبر نيست بلكه فرزند پيامبر آخر الزمان است .پرسيد قاتل او كيست؟جواب آمد :قاتل او يزيد است كه آسمانيان و زمينيان او را لعن ميكنند.حضرت آدم گفت:اي جبرئيل از من چه كاري بر مي آيد؟گفت :يزيد را لعن كن.پس آدم چهار بار يزيد را لعنت نمود، سپس به سوي كوه عرفات رفت و حوا را آنجا يافت.

شراره هاي آتش شوق از دل زبانه مي كشند‌،دقايق به كندي مي گذرند،چشم ها اميدوارانه ، گذشت ثانيه ها را شماره مي كنند، تا تو بيايي ...

تا بيايي و عدل را عالمگير كني، بيايي و همگان را رها از ظلمت شب هاي تيره و تار كني...

متي احار فيك يا مولاي ...

اگر چه ما حق انتظار را به درستي به جاي نياورده ايم ، اگر چه چونان مجنون آواره كوه و بيابانا نشديم ، اگر چه عمرمان را در جستجوي تو صرف نكرديم و هزاران اگر و مگر ديگر ، اما قلبا دوستدار تو هستيم .

اكنون در آغاز هزار و صد و شصت و هشتمين سال تاجگذاري امامت شما ، و در نيمه شب پنجشنبه و سحرگاه جمعه ديده به راه تو دوخته ايم.

آقا جان !

نيك مي داني كه ، عزيز علي ان اري الخلق و لاتري ...

واي بر ديده ، كه جمال همه كس را شاهد است ، جز تو

واي بر گوش، كه شنواي همه كلاميست جز صوت رساي تو

واي بر ...

واي !

آقا جان!

بيا و شيعه مظلوم را ياوري كن ...

آمين

همان طور كه مي دانيد امروز نهم ربيع الاول است ، روزي كه روز شادماني محمد و آل محمد عليهم السلام و شيعيان ايشان است.روز شادي و سرور، روز فرح بي بي دو عالم حضرت صديقه كبري فاطمه زهرا سلام الله عليها.
با خودم فكر كردم چه چيزي بنويسم كه نه سيخ بسوزه نه كباب ، يعني نه در عظمت اين روز سكوت كرده باشم و نه حرفي بزنم كه خلاف تقيه باشد، تقيه اي كه معصومين فرموده اند : التقيه ديني و دين آبائي ...
پس بهترين حرف ، نوشتن از فضيلت لعن دشمنان اهل بيت عليهم السلام و جايگاه تولّي و تبرّي در اسلام است:
جايگاه تبري در دين:
1- امام رضا(عليه السلام): كمال دين ولايت ما و برائت از دشمنان ماست.(بحار ج27 ص58)
2- امام صادق(عليه السلام): هيهات! دروغ مي گويد كسي كه ادّعا كند دوست ماست و از دشمن ما بيزاري نجويد.(بحار ج27 ص58)
3- پيامبر اكرم صلّي الله عليه وآله: دوست بدار دوست علي را حتي اگر قاتل پدر و فرزندت باشد و دشمن بدار دشمن او را حتي اگر پدر و فرزندت باشد.(علل الشرايع ج1 باب119)
4- امام صادق (عليه السلام): كسي كه شك كند در كفر دشمنان ما و ستمگران به ما ، پس خودش كافر است.(بحار ج8 ص336)
5- ابوحمزة ثمالي از امام سجّاد(عليه السلام) در مورد آن دو خبيث سؤال كرد ، پس فرمود: كافرند و هركس آن دو را دوست بدارد كافر است. (بحار ج69 ص128)
فضيلت لعن بر دشمنان اهل بيت عليهم السلام:
1- امام سجّاد(عليه السلام): هر كس جبت و طاغوت را يك بار لعن كند خداوند برايش هفتاد ميليون حسنه بنويسد و هفتاد ميليون گناهش را پاك نمايد و او را هفتاد ميليون درجه بالابرد.(شفاء الصدور في شرح زيارت عاشوراء)
2- پيامبر اكرم صلّي الله عليه وآله: كسي كه از لعن كردن بر آن كساني كه خداوند لعنشان نموده احساس گناه كند ، پس لعنت خدا بر او باد.(رجال كشي ج2 ص811)
3- اميرالمؤمنين(عليه السلام)در حال طواف كعبه بود.مردي پرده خانه كعبه را گرفته بود وصلوات برمحمد وآل محمد (عليهم السلام) مي فرستاد. حضرت بر او سلام نمود. دفعه دوم حضرت او را ديدند ولي سلام نكردند. آن مرد عرض كرد: يا اميرالمؤمنين چرا اين بار به من سلام ننموديد؟ حضرت علي (عليه السلام)فرمودند: نخواستم تو را از ذكر لعن كه اين بار مي گفتي بازدارم. چرا كه لعن از صلوات بر محمّد و آل محمّد (عليهم السلام)بالاتر است.(مجمع النورين و ملتقي البحرين ص208)
4- مرد خياطي دو پيراهن نزد امام صادق (عليه السلام)آورد و عرض كرد:من هنگام دوختن يكي صلوات بر محمد وآل محمد(عليهم السلام) و هنگام دوختن ديگري لعن بر دشمنان محمد وآل محمد(عليهم السلام) گفته ام. امام صادق(عليه السلام) پيراهني را كه با ذكر لعن دوخته شده بود انتخاب نمود و فرمود من اين پيراهن را بيشتر دوست دارم.(اماره الولايه ص51)
5- پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله: همانا از بزرگترين چيزهايي كه بهترين ملائكه حجب و سماوات با آن تقرّب مي جويند صلوات بر دوستان ما اهل بيت و لعن بر دشمنان ماست.(بحار ج65 چاپ بيروت ص 37)
6- اميرالمؤمنين(عليه السلام): والله اگر اين امّت روي خاك بايستد با پاي برهنه در حالي كه بر سر خود خاكستر ريخته باشند و گريه و زاري نمايند و لعنت كنند بر كساني كه آنها را گمراه كرده اند و راه خدا را بسته اند و مردم را بسوي جهنّم خوانده اند و... باز اين امّت در لعن و بيزاري كوتاهي كرده اند.(بحار ج30 ص126 به نقل از اسرار آل محمّد(عليهم السلام))
   اللهم عَذّبْهُمْ عَذاباً يَسْتَغيثُ مِنْهُ أهْلُ النّار
خدايا ايشان را عذابي فرما كه اهل آتش از آن به تو پناه آورند.
اما راجع به فضيلت روز نهم ربيع الاوّل:
حذيفه گويد در روز نهم ربيع الاول خدمت حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام)رسيدم. حضرت فرمود: من براي اين روز 72 نام مي دانم. گفتم: مي خواهم آن نامها را از شما بشنوم. حضرت فرمود:
اين روز روز استراحت مؤمنان است زيرا از شر آن منافق استراحت يافتند ، روز زايل شدن كرب و غم است ، روز غدير دوم است ، روز تخفيف گناهان شيعيان است ، روز برهم شكستن بناي كفر و عدوان است ، روز عافيت است ، روز بركت است ، روز طلب خونهاي مؤمنان است ، روز عيد بزرگ خدا است ، روز مستجاب شدن دعا است ، روز موقف اعظم است ، روز وفاي به عهد و شرط است ، روز كندن جامة سياه است ، روز ندامت ظالم است ، روز شكسته شدن شوكت مخالفان است ، روز نفي هموم است ، روز فتح است ، روز عرضة اعمال كافران است ، روز ظهور قدرت خدا است ، روز عفو از گناه شيعيان است ، روز فرج ايشان است ، روز توبه است ، روز انابه بسوي خدا است ، روز زكات بزرگ است ، روز فطر دوم است ، روز اندوه ياغيان است ، روز كره شدن آب دهان در گلوي مخالفان است ، روز خشنودي مؤمنان است ، روز عيد اهل بيت است ، روز ظفريافتن بني اسرائيل بر فرعون است ، روز مقبول شدن اعمال شيعيان است ، روز پيش فرستادن صدقات است ، روز زيارتي مثوبات است ، روز قتل منافق است ، روز وقت معلوم است ، روز سرور اهل بيت است ، روز مشهود است ، روز قهر بر دشمن است ، روز خراب شدن بنيان ضلالت است ، روزي كه ظالم انگشت ندامت به دندان مي گيرد است ، روز تنبيه است ، روز شرف است ، روز خنك شدن دلهاي مؤمنان است ، روز شهادت است ، روز درگذشتن از گناهان مؤمنان است ، روز تازگي بوستان اهل ايمان است ، روز شيريني كام ايشان است ، روز خوشي دلهاي مؤمنان است ، روز برطرف شدن پادشاهي منافقان است ، روز توفيق اهل ايمان است ، روز رهايي مؤمنان از شر كافران است ، روز مظاهره است ، روز مفاخره است ، روز قبول اعمال است ، روز تبجيل و تعظيم است ، روز نحله و عطاء است ، روز شكر حق تعالي است ، روز ياري مظلومان است ، روز زيارت كردن مؤمنان است ، روز محبّت كردن به ايشان است ، روز رسيدن به رحمتهاي الهي است ، روز پاك گردانيدن اعمال است ، روز فاش كردن رازها است ، روز برطرف شدن بدعتها است ، روز ترك گناهان كبيره است ، روز اداء حق است ، روز عبادت است ، روز موعظه و نصيحت است و روز انقياد پيشوايان دين است.
(زادالمعاد باب 8 - بحار ج31 ص119)