از کودکی آموخته ایم ، هر غروب پنجشنبه را ، آرزومندانه

دعا کنیم!!!

برای آمدن یار مهربان

در این تاریک سرا که کوران وحشی، چشم چرانی می کنند، به کدامین وسعت نور باید گریخت؟

و از این مسیر پر و پیچ خم و مخوف زندگی به کدامین قله نور و روشنایی باید شتافت؟

درختان، خشکیده و خالی از شکوفه های مطهر پاکیزگی گشته اند!

روح آبی دریا و رود، تهی از جریان زلال و پاکی شده اند!

و آفتاب، چون توماری کسوف گرفته تاریک و به هم پیچیده است!

و ماهتاب، در لباس سیاه شب، دیگر نمایان نیست!

ابرهای سیاه جهل و گمراهی، متراکم وار و انبوه تر، به زمین یورش برده اند!

گرد و غبار غفلت بر چشمهای خواب آلود، سرمه کشیده است!

فکرها، خالی از نور دانایی گشته،

و قلبها، در میان خفقان جاهلان، به دور از درک گشته،

*

کجاست مسیح الزمان؟!

کجاست آن دم مسیحایی اش؟!

کجاست آن روح بهاری که شکوفایمان کند؟!

و نشان عشق را بر بلندترین مکان انسانیت به احتزاز درآورد؟!

کجاست مهدی موعود؟!

تا با ظهورش عدل معنا شود...

سلام

همه ما می دانیم زمانی که حضرت ظهور می کنند جهان به اوج کمال و رشد می رسد ، بنابر روايات، جهان در روزگار امام عصر (عليه السلام)، جهاني متمدن و در اوج قدرت و پيشرفت علمي مي باشد. فرق اساسي پيشرفت در عصر ظهور با جهان کنوني در اين است که در آن زمان، بشر در عين اين که به بالاترين رشد علمي و عقلي و صنعتي مي رسد، به همان اندازه به تعالي اخلاق و کمال انساني نزديک مي گردد. دانش و علمي که امام عصر ارواحنا فداه بر روي مردم مي گشايد قابل سنجش با پيشرفتي که بشر از نظر علمي داشته است، نمي باشد و مردم نيز استقبال بيشتر به فراگيري دانش نشان خواهند داد تا جايي که حتي جوانان نيز که سني از آنان نگذشته است آن چنان به کتاب خدا و مباني مذهب آشنا مي شوند که به آساني حکم خدا را از قرآن کريم استخراج مي کنند.(بحار الانوار، ج54، ص352)
حکومت آن حضرت باعث رشد و تکامل خردها و اخلاق است. در نظام الهي مهدي عليه السلام بشريت به نهايت بلوغ خود مي رسد و اخلاق، انديشه، آرزو و... رنگ کمال به خود مي گيرد.
چنان چه امام صادق عليه السلام مي فرمايد: علم و دانش، بيست و هفت حرف است و همه آن چه پيامبران آورده اند، تنها دو حرف است و مردم تا کنون جز با آن دو حرف، آشنايي ندارند و هنگامي که قائم ما قيام کند، بيست و پنج حرف ديگر را بيرون آورده، آن را ميان مردم نشر و گسترش مي دهد.(بحار الانوار، ج 52، ص326)
از آن جا که دوران ظهور روزگار تحقق همه آرمان هاي انساني و الهي است شناخت انسان به تکامل نهايي مي رسد و در ابعاد گوناگون دانايي از جهان شناسي، انسان شناسي و خداشناسي، عروج لازم را مي يابد، و آموزگار بزرگ اسرار و رموز، درس آموزان بشريت را به سر چشمه جوشان علوم حقيقي مي رساند.
کار آموزش او بر پندار و فرض و شک بنا نشده است، بلکه بر اصل يقين و دريافت هاي راستين از حقايق و کشف حقيقت پديده ها استوار است.
در دوران امام بزرگ دانايي، همه مسايل بشري، به هدف اصلي و مرز نهايي مي رسند و بشريت به محضر استاد و معلمي راه مي يابد که نکته اي از ديده ژرف نگر و حقيقت بين او پوشيده نيست و هدف او پرده برداري از حقايق و مجهولات است و تا سر حد امکان و توان انسان ها، آنان را به اوج تکامل علمي مي رساند.
اين موضوع از مهترين برنامه ها و اقدام هاي امام مهدي عليه السلام است او از حقايق گسترده و جهاني براي بشريت پرده بر مي دارد و مردمان را به دانش هاي يقيني و درست هدايت مي کند، و شناخت هاي ناب و خالص به ارمغان مي آورد.
و از اين رهگذر دو محور اساسي تحقق مي پذيرد:
1- با گسترش شناخت و کشف اسرار کائنات، پايه هاي خداشناسي استوار مي گردد.
2- گسترش شناخت و دانايي، تشکيل جامعه انساني و مرفه را ممکن مي سازد اين شناخت ها همه در روزگار قيام امام مهدي عليه السلام تحقق مي پذيرد و نقطه هاي ابهام و ترديد و سرگرداني محو مي شود و انسان دوران تکرار اشتباه ها و تجربه هاي پياپي را پشت سر گذاشته، در روزگار ظهور، هر روز به شناخت هاي اصيل و تازه اي دست مي يابد.
شاید ادامه داشته باشد...

كي شـــــود بــــــينم رخ مــــاه دل آراي تــــرا

تـــــا كـــشم بــــر ديدگان خاك كف پاي تـــــرا
ســـــر بـــــه بــــــالين با اميد ديدن رويت نهم

تــــــا مگــــــر در خـــــــــواب بينم روي زيبا ترا

گاه گــــــاهي گـــر شوم بيدار اندر نيمه شب

از خدا پيــوســــــــته بـــنـــــمايم تــــمناي ترا

زخـــــم هــــــا دارم به دل از داغ هجران رخت

كـــــي شـــد شامل شوم لطف و تسلاي ترا
از خــــــــدا خواهم فزون گرداند از لطف و كرم

بر دل مــــــسكين مــــن مهر و تـــــــولاي ترا

با دلــــــي سوزان براهت منتظر بنشسته ام

تا خــــــدا قســـــــمت كند روزي تماشاي ترا

سلام

فردا روز عید غدیر است ...

روزی که در آسمان و زمین به عید الله الاکبر شهره گشته ...

روز بیعت با امام ...

امام مهربان و پدر دلسوز...

روزی که چون او در عالم ایجاد ، نیست ...

روزی بزرگتر از همه هستی ...

در شرافت این روز همین بس که پذیرنده ولایت علیست...

روزی که بهترین است برای بیعت با امام...

امام عصر ...

یادمان باشد فرصت را از دست ندهیم...

وعده ما:

طلیعه صبح عید غدیر ، دعای عهد با امام زمان

دعای عهد و ندبه یادتان نرود

هیئت تحریریه وبلاگ مهدویون این عید بزرگ را به محضر امام زمان علیه السلام و شیعیان آن حضرت تبریک می گوید.

www.mahdawion.blogfa.com 

فردا عید غدیر است ، هر کس هر چقدر می تواند برای سلامتی امام زمان علیه السلام و تعجیل در فرج ایشان صلوات بفرستد.

اگر بخواهید می توانید تعداد صلوات ها را انتخاب کنید فقط کافیه کلیک کنید...

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

فردا عید غدیر خم است حرف هایتان با امام زمان را بنویسید!!!

حرف های غدیری با امام زمان

یکی از موضوعات مهمی که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

در روز غدیر، ضمن خطبه شریف غدیر بیان فرمودند؛

مسئله مهدویت و معرفی آخرین وارث غدیر، حضرت مهدی ـ اوراحنا فداه ـ می باشد ،

که این مطلب در دو جای خطبه شریف غدیر ذکر شده است.

مضامین عالی و با عظمتی که پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) در خطبه غدیر  درباره امام عصر ـ اوراحنا فداه ـ

بیان فرموده اند، نشانگر مقام والای آن حضرت و بیانگر ویژگی و اهمیت این موضوع مهم است،

که غدیریان و پیروان آن بزرگوار باید توجه ویژه ای به ان داشته باشند.

آن حضرت پیرامون امام مهدی ـ اوراحنا فداه ـ فرمودند:

... الا انه خاتم الائمة منا القائم المهدی...

 ... بدانید که آخرین امامان از ما مهدی قائم است؛

بدانید که اوست غلبه شونده بر ادیان؛

بدانید که اوست یاری کننده دین خدا؛

بدانید که اوست انتخاب شده و برگزیده شده؛

بدانید که اوست انتقام گیرنـده از گروه ظالمان،

بدانید که اوست راهنما و هادی استوار و محکم؛

بدانید که اوست آگاه کننده مردم به سوی ایمان؛

بدانید که اوست کسی که امور به او واگذار شده؛

بدانید که اوست فتح کننده قلعه ها و نابودکننده آن ها؛

بدانید که اوست منتقم خون به ناحق ریخته اولیای خدا؛

بدانید که اوست کسی که پیشینیان به او بشارت داده اند؛

بدانید که اوست کسی که هیچ چیز بر او غالب و چیره نشود؛

بدانید که اوست حجت باقی خداوند و  بعد از او حجتی نیست؛

بدانید که اوست خبر دهنده از جانب پروردگار صاحب عزت و جلال؛

بدانید که اوست غلبه کننده بر طایفه های مشرکان و هدایت کننده آنان؛

بدانید که اوست ولی خدا در زمین و حاکم او در بین آفریدگانش و امین او در سر و نهانش...

آن روز صـــــحرا از عــــطش تفتیده تر بود

در التـــــهابی آتشـین هر خشک و تر بود

آن روز گـــــــوئی آســـــــمان نزدیکتر بود

از شــــــهر مــــــکه کاروانی در سفر بود

امـــــا امــــــیر کاروان چون سیر می کرد

در خــــاطر خــــــود فکر امری خیر میکرد

صــــدها مـــــلک از آســـمان پرواز کردند

در هــــای رحــمت را به رویش باز کردند

تفـــــسیــــر پایان نامه را آغــــــاز کردند

فــــــرمان بـــــلّغ را هــــــــمه آواز کردند

ای خـــــــــاتم پــیــغمبران بنما نگین را

مـــــعلوم کن از بهتـــــــرینها بهترین را

باید کــــه تـــــو این راه را هموار سازی

ایــــن کـــاروان خـــــفته را بیدار سازی

اینــــجا غدیر است و هزار اندیشه دارد

در ایــــــن زمین نخل ولایت ریشه دارد

بر منــــبری آنجــــا رسول عشق پا زد

فـــــریـــــاد انی تــــــــرکم را برملا زد

یــــــکبـــــاره بین خلق مولا را صدا زد

بگــــــرفت دست مرتضی را و صلا زد

فـــــــرمود مردم گرد مولا جمع باشید

از بــــــعد من پروانه این شمع باشید

ستایش خداوندى را که در یگانگى اش برتر، در یکتایى اش نزدیک، در سلطنتش جلیل و در ارکانش عـظـیـم اسـت و در جاى خویش از جهت آگاهى به همه اشیا احاطه دارد و همه آفریدگان را به قـدرت و بـرهـان خود مقهور ساخته است، از ازل مجید و پیوسته محموداست، پدید آورنده همه آسـمـانـها و نگه دارنده همه زمینها و جبار زمینها و آسمانهاست، بسیار ستوده و پاک، پروردگار فـرشـتـگـان و روح اسـت، آن کـه بـر هر که مى بیند تفضل داردو بر هر که آفریده نعمت بارد، هر دیـده اى را بـبیند و هیچ دیده او را نبیند...

رسول خدا(ص) به امر حق،

برترین و بهترین را در این روز برگزید

و رازها و رمزهای تمامی قرآن از ظاهر و باطن آن را به او سپرد

تا دین و اسلام مردمان را با علم و هدایت خود، پر ایمان کند و دنیای آنان را با حلم و عنایت خویش آباد سازد.

پس باید هر صبح و شام، علی الدوام، دم از آن امام زد و یاد حضرتش، مهر و محبتش و نگاه به صورتش را، حتی شنیدن، گفتن یا نوشتن فضیلتش، همه و همه را عبادت دانست؛

بلکه:

مهر مولا علی(ع) را ایمان

و نفرت از او را کفر و نفاق خواند؛

"حب علی ایمان و بغضه کفر و نفاق"

و چرا نگوید و نخواند؟!

که خود خدا بارها در قرآن فضایلش را آیت آورده،

از طهارت و عصمتش خبر داده و در دعوت به مباهله جان نبوتش خوانده؛

هم چنان که در آیه کریمه "انما ولیکم الله"

و آیه شریفه"ویطعمون الطعام علی حبه"

کرامت و شرافت سخاوتمندانه اش را ستود و بر مفاخرش افزود؛

که او ولی الله است و در قرب الی الله گوی سبقت را ربوده

آری غدیر در راه است؛ عید ابراز ولایت مولا و آغاز حکومت علوی؛

باید که همراهش بود و گوهر ها ربود،

گوهر معرفت و محبت او،

که سرمایه آخرت، مایه سعادت و سرلوحه نامه رفتار و کردار ما در حشر و قیامت است.

"عنوان صحیفة المومن حب علی بن ابی طالب(ع)"

علی ای هــــــمای رحـــمت تو چه آیتی خدا را

که به ما سوا فکندی همه ســـــایه هـــــــما را

دل اگر خـــــدا شناسی هــــمه در رخ علی بین

به عـــــلی شـــــناختم من به خدا قسم خدا را

بــــــــرو ای گــدای مسکین در خانه ی علی زن

که نگیــــــن پادشـــــــاهی دهـــــد ازکرم گدا را

به جـــــــــز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اســـــــیر توســـت اکنون به اسیر کن مدارا؟

بــــــه جــــــــز از علی که آرد پسری ابوالعجایب

که علم کـــــــند به عـــــــــالم شهدای کربلا را؟

چــــــــــو به دوست عهد بندد ز میــان پاک بازان

چـــــــو علی که می تواندکه به سر بـــرد وفا را !

نــــــه خدا توانمش خواندنه بشر توانــمش گفت

مــــــتحیَـــــّرم چــــــه نامم شه ملک لا فتی را !

به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

کـــــــه ز کوی او غـــــــباری بـــــه من آر توتیا را

بـــــه امــــــید آن که شــاید برسد به خاک پایت

چــــه پیـــــام ها ســـپردم،همه سوز دل،صبا را

چـــــو تــــویی قضای گردان،به دعای مستمندان

که ز جــــــان مـــــــا بگــــــردان ره آفت قـــضا را

چــــه زنـــم چـــو نای هردم،ز نوای شوق او دم؟

کــــه لـــســـان غــــیب خوش تر بنوازد این نوا را

هـــمــــه شـب در این امیدم که نسیم صبگاهی

به پــــــیام آشـنــــایی بـــــنــوازد آشـــــــــــنا را

ز نــــوای مــــرغ یــــــا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا

اگر مردمان ـ آن چنان که باید ـ قدر غدیر را می دانستند و معرفت به حقیقت آن می داشتند،

پیامی که پیامبر خدا(ص) تبلیغ آن را

نه فقط به عنوان کاری پسندیده و مستحب از همه حاضران در آن روز می خواست

بلکه این مهم را فریضه ای بزرگ می شمرد و با تاکید بسیار و نهایت اصرار واجب نمود و فرمود:

هان ای مردمان!

این پیام و کلام مرا(نسبت به ولایت) باید هر که حاضر است به آن که غایب است

و هر پدری به هر فرزندش تا روز قیامت برساند...

*****

و به راستی آیا من و تو به اندازه توانمان در انجام این واجب ترین واجبات کوشیده ایم؟!

چه کرده ایم؟ و چه انجام داده ایم؟!

اکنون چه باید کرد؟؟؟

سلام

به یاد دارم وقتي كم سن و سال بودم از هم سن و سالان خود زیاد مي شنيدم كه مي گفتند شخصي خواهد آمد كه از هر 10 نفر 9 نفر را خواهد كشت و انسانها را نابود مي كند كه تبدیل شده بود به كابوس هميشگي من. نمی توانستم باور کنم دین رحمت و امام مهربان ، امامی که گفته اند پدر مهربان ماست، امامی که برای برقراری عدل و داد می آید چرا باید اینهمه قتل و خونریزی کند؟؟؟؟

البته بعدها فهميدم که همه این حرف ها ساختگي است و می خواهند مردم را نسبت به امام زمان بی غیرت و بی تفاوت و بلکه نا خشنود کنند.تحلیلی راجع به این قضیه هست که برایتان می گذارم مطالعه کنید:

روایاتی در این زمینه وجود دارد که در ابتدا باید این روایات بررسی شود که آیا صحت دارند یا نه؟ این اخبار بر 2 قسم می باشند. قسم اول مربوط به کشتار و فتنه های قبل از ظهور می باشد که هیچ گونه ارتباطی به دوران ظهور ندارد.یعنی در بیان اوضاع جهان قبل از ظهور می باشند.
قسم دوم بر دو نوع می باشد:
نوع اول روایاتی است که از طریق اهل سنت وارد شده که مشکل سندی دارند. بلکه بعضی از آن ها از شخصی بنام کعب الاحبار نقل شده که در زمان پیامبر(ص) اصلا مسلمان نبوده و از هیچ دروغی نسبت به پیامبر ابا نداشته است و روایات بسیاری را برای خشنود خلفای جور جعل نمو.

 نوع دوم روایاتی است که از طریق اهل بیت(علیهم السلام) نقل شده که سند برخی از آن ها هم اشکال دارد و آن هایی هم که مشکل سند ندارد به این بیان قابل توجیه است که نمی توانیم ادعا کنیم هنگام قیام هیچ گونه قتل و کشتاری رخ نخواهد داد زیرا مسلماً این واقعه عظیم بدون برطرف کردن خارها و دشمنان سر راه آن حضرت میسّر نخواهد شد. قرار نیست که تمام امور از طریق معجزه و نصیحت حل شود و با قیام حضرت هرگز ستمگران ساکت نخواهند بود و لازمۀ آن قتل و کشتاری در حد محدود خواهد بود و هرگز دلیل عقلی و نقلی بر گستردگی کشتارها در حدّی وسیع وجود ندارد خصوصاً آن که مطابق ادعای برخی، از هر 9 نفر، هفت نفر یا از هر هفت نفر پنج نفر کشته می شوند و اگر کشتاری هم باشد در مورد کفار و دشمنان حضرت می باشد ما مومنین که اعتقاد به حضرت داریم و آرزوی یاری کردن حضرت را داریم نباید در دل واهمه ای داشته باشیم.
حتی جالب تر اینکه در روایتی از امام باقر علیه السلام آمده است وقتی امام علیه السلام ظهور می کنند همه مردم عالم حتی کفار و مسیحیان و ... را هم به دین اسلام دعوت می کنند و اگر آنان مسلمان شوند در امان حضرت خواهند بود.

اما بدانید دشمن غافل نیست و بسیار سعی میکند که ما را نسبت به امام زمان علیه السلام بدبین کند.به خاطر همین هست که می گویند دین داری در آخر الزمان سخت تر است از نگه داشتن آتش کف دست.

اللهم عجل لولیک الفرج